ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಪಾರ್ಕಿನ ಸಿಮೆಂಟ್ ಬೆಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಾ ದೇಶದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಗೊಣಗಾಡುವ ನಿವೃತ್ತ ಹಿರಿಯರನ್ನು ನಾವು ನಿತ್ಯ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಅನ್ಯಾಯ, ಅನಾಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೇಪರ್ ತಿರುವಿ ಹಾಕಿ ಹಳಿಯುವ ಇಂಥ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ನಿಂತರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ತಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಹರಿತ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕಂಟಕವಾದ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು? ನಿರ್ದೇಶಕ ಪವನ್ ಒಡೆಯರ್ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಿತ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಇಂಥದ್ದೊಂದು ರೋಚಕ ಹಾಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೆಣೆದಿರುವ ಪಕ್ಕಾ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಸಾಹಸವೇ ‘ಬೇಲ್’.
ಕಥೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ನಿವೃತ್ತ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ವಿಜಯ್ ಕುಮಾರ್. ಹೆಸರಿಗೆ ಕಮಿಷನರ್ ಆದರೂ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಈತನಿಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ‘ಅಮ್ಮಾವ್ರ ಗಂಡ’ ಎಂಬ ಅಪಖ್ಯಾತಿ! ಸರ್ವಿಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣ ಕಳ್ಳನನ್ನೂ ಹಿಡಿಯದ, ಕೇವಲ ಮಾವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಕುರ್ಚಿಗೇರಿದ್ದ ಈ ನಿರುಪದ್ರವಿ ವ್ಯಕ್ತಿ, ರಿಟೈರ್ ಆದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ರುದ್ರಾವತಾರ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಕಾನೂನಿನ ಸಂದುಗೊಂದುಗಳನ್ನು, ಲೂಪ್‌ಹೋಲ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬೇಲ್ ಮೇಲೆ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಸ್ಟ್ ವಾಂಟೆಡ್ ಉಗ್ರನೊಬ್ಬನನ್ನು ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇನೋ ಹಳೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷದ ಕೊಲೆ ಎಂದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ, ಒಂದರ ಬೆನ್ನಿಗೊಂದು ಹೆಣಗಳು ಉರುಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಮುದುಕರ ದಂಡು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಇವರ ಮುಂದಿನ ಬೇಟೆ ಯಾರು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲದ ಎಳೆಯೇ ಇಡೀ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಚಾಲಕಶಕ್ತಿ.
ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಂದು ಹೆಣ ಬಿದ್ದಾಗಲೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಅಸಹಾಯಕವಾಗಿ ನಿಂತಾಗ ಪರ್ಯಾಯ ನ್ಯಾಯ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಎದೆಯನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ಸಮಾಜಕಂಟಕರಿಗೆ ಸಿಗುವ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆ ಎಂದೆನಿಸಿದರೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇದು ಕೂಡ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಕೊಲೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಇದೊಂದು ಪಕ್ಕಾ ಮಾಸ್-ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಚಿತ್ರವಾದ್ದರಿಂದ ಲಾಜಿಕ್‌ಗಳ ತಕ್ಕಡಿ ಹಿಡಿದು ಕೂತರೆ ಚಿತ್ರದ ಮಜವೇ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಬಿರುಕುಗಳು ಇವೆಯಾದರೂ, ಶಿವಣ್ಣನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಆಗಾಗ ಶಿಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದು, ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಸಮೃದ್ಧ ಸರಕು ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಮೊದಲಾರ್ಧ ಯಾವುದೇ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಬಿರುಸಾಗಿ ಸಾಗಿದರೆ, ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧ ಕೊಂಚ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ತೋಳ್ಬಲಕ್ಕಿಂತ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ. ಕ್ಲೈಮ್ಯಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲೊಂದು ಭರ್ಜರಿ ಫೈಟ್ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಮೈಂಡ್ ಗೇಮ್‌ಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿದೆ. ಆದರೆ, ನಡುವಿನ ಎಳೆದಾಟವನ್ನು ಕೊಂಚ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಶಿವರಾಜಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಖಳನಟ ಯೋಗಿ ನಡುವಿನ ಚದುರಂಗದಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ರೋಚಕ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರೆ ಥ್ರಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರಿಯರ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಇದ್ದರೂ ಏನೋ ಕೊರತೆ ಎನಿಸುವುದು ಈ ವೇಗದ ಏರಿಳಿತದಿಂದಲೇ. ಆದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಥೆಗೊಂದು ತಾರ್ಕಿಕ ಮುಕ್ತಾಯ ನೀಡುತ್ತಲೇ, ಮುಂದಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ರಹದಾರಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಪವನ್.
ನಟನೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಶಿವರಾಜಕುಮಾರ್ ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕುದಾದ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಗಿದ ಅಭಿನಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಅಬ್ಬರಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳ ನೋಟವೇ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಯಿಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ನಟ ಜಯರಾಂ ನಡುವಿನ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರದ, ರಿಸ್ಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಿಂದಾಸ್ ಜಯರಾಂ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಎದೆಬಡಿದುಕೊಂಡು ತಡವರಿಸುವ ಸಾಯಿಕುಮಾರ್ ಜೋಡಿಯ ಜುಗಲ್‌ಬಂದಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿ ನಗೆಯುಕ್ಕಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಖಳನಾಯಕನಾಗಿ ಲೂಸ್ ಮಾದ ಯೋಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಖದರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದರೆ, ದೀಕ್ಷಿತ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ರಮೇಶ್ ಇಂದಿರಾ, ಸಂಜನಾ ಆನಂದ್ ಹಾಗೂ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ದೇಶಪಾಂಡೆ ತಮ್ಮ ಸೀಮಿತ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಟಿಸಿ ಚಿತ್ರದ ತೂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ವೈದಿ ಅವರ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ ತಂದರೆ, ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಬಿ. ಅಜನೀಶ್ ಲೋಕನಾಥ್ ಹಾಡುಗಳಿಗಿಂತ ತಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರದ ಥ್ರಿಲ್ ಅನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಕ್ರೈಮ್ ಥ್ರಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಈ ‘ಬೇಲ್’ ಮೋಸವಿಲ್ಲದ ಮನರಂಜಿಸುವ ಸಿನಿಮಾ.
